A bicycle

0

John’s father likes to swim. So he often goes to the swimming pool. His mother likes to play tennis. They often go to the stadium. Their son John is seven. He wants to be a good sportsman. His mother teaches him to play tennis but he asks his parents to give him a bicycle.

One day Father comes home and says: «I have got a present for you. Come and see».

John comes up and sees…..»Oh, it’s great! It’s a bicycle! I like it very much. Thank you Daddy! I am so glad to have it».

Every day Father and John go to the sports ground to ride a bike.

One day John says, «I can ride a bicycle very well. Let’s ask Mother to go with us».

So they go to the sports ground and watch John riding a bike. He rides and rides and rides. He is happy. He says, «Look, Mum! No hands!» Then he says, «Look, Dad! No feet!»

But suddenly John cries, «Look, Mum! No teeth!»

Реклама

Բլեքին եւ Ռեջին

0

Եղել է, չի եղել, մի ձի է եղել։ Անունն էլ՝ Ռեջի։
Ամեն առավոտ Ռեջին կաթ էր տեղափոխում եւ ամեն անգամ ճանապարհին հանդիպում էր իր բարեկամ Բլեքիին, որը փոքրիկ ու սեւ մի շնիկ էր։
Ճիշտն ասած, կաթ տեղափոխելը այնքան էլ Ռեջիի սրտովը չէր։ Նա միշտ երազում էր արշավաձի լինել եւ մրցանակներ շահել ձիարշավների ժամանակ։
Բլեքին էլ գոհ չէր իր ճակատագրից։ Նա երազում էր լավ վազել սովորել, ինչպես իսկական քերծեն, թեեւ, ազնից խոսք, ոտքերը շատ կարճլիկ էին։
Մի անգամ, ճաշից հետո, նրանք երկուսով նստել էին Ռեջիի ախոռում։ Իրար հետ «խաչ ու օղակ» էին խաղում, երբ հանկարծ Բլեքիի գլխում մի սքանչելի միտք ծագեց։
― Ռեջի, մենք պետք է ածուխ ուտենք։ Գիտե՞ս ինչու են շոգեքարշները այդքան արագ սլանում․․․ որովհետեւ ածուխ են ուտում։
Եվ մի լավ ծանրութեթեւ անելուց հետո նրանք վճռեցին փորձել իրենց բախտը։
Իջան նկուղ։ Իսկ նկուղում ածուխ շատ կար։ Բայց հազիվ էին մեկական կտոր ածուխ վերցրել, երբ հանկարծ վրա հասավ տանտիրուհին՝ միսիս Փախեքը։

― Անպիտաննե՜ր․․․ Ի՛նչ եք անում իմ ածուխը․․․ Հապա, փախե՛ք այստեղից։
Նա մի կտոր քարածուխ վերցրեց եւ նետեց Ռեջիի ու Բլեքիի վրա։ Ռեջին ու Բլեքին սկսեցին փախչել։
Նրանք իրենց կյանքում երբեք այդքան արագ չէին վազել։
Իսկ հենց այդ պահին քաղաքապետը պատուհանից դուրս էր նայում։ Քաղաքապետի անունը Ուիլյամ էր։
― Ի՜նչ արագ են վազում, ― բացականչեց նա։ ― Գրազ կգամ, որ այդ ձին առաջին մրցանակը կստանար ձիարշավի ժամանակ։ Իսկ շնի՜կը․․․ Հապա տեսե՜ք․․․ Քերծեից արագ է վազում։ Ազնիվ խոսք, երկուսն էլ մեդալի են արժանի։
Եվ նա Ռեջիին ու Բլեքիին մեկական մեդալ տվեց։

ճամբարային երրորդ օր

0

Մենք այսօր չմասնակցեցինք ընդանուր պարապունքին, որովհետև այսօր ընկեր Սեդայի ծննդյան օրն էր, և մենք դասարանում պատրաստվում էինք, որ նրան անակնկալ մատուցեինք: Մենք մի քանի հոգով դասարանը զարդարեցինք, իսկ մյուսներին ուղարկեցինք մասնակցելու ընդանուր պարապունքին, որ մեր ուսուցչուհին չնկատի մեր բացակայությունը: Երբ նրանք բարձրացան դասարան, մենք համակարգչի վրա երգեր միացրինք ծննդյան մասին: Հետո մենք գնացինք  խոհանոց, նախաճաշեցինք, ովքեր վերջացրեցին, գնացին լողալու, ովքեր չլողացին, հեծանիվ վարեցին:

<>

0

 

29.05.2017

Իմ ամենա սիրելի հատվածը այն է, որ: Փայտահատը մի քիչ փայտ կտրեց, որ սայլակ շինի, իսկ մկները պարանի կտորներ բերեցին: Պարանի օգնությամբ Փայտահատը մկներին լծեց սայլի, ու խմբով այն կակաչների դաշտը քշեցին: